Często, gdy dochodzi do rozwodu małżonków bądź rozstania się rodziców małoletniego dziecka pochodzącego z nieformalnego związku między rodzicami powstaje spór co do tego jak i kiedy mają być realizowane kontakty rodzica na co dzień niemieszkającego z tym dzieckiem. 

Porozumienie między rodzicami czy sąd?

Najbardziej optymalną jest sytuacja, kiedy rodzice dziecka są w stanie wypracować kompromis co do tego, kiedy i gdzie będą odbywały się kontakty rodziców z dzieckiem? Ustalenia takie mogą być wypracowane ustnie, względnie w formie pisemnej i przyjmować formę porozumienia rodzicielskiego zaakceptowanego przez sąd. Jeśli rodzice nie są w stanie wypracować takiego porozumienia często to sąd ustala harmonogram takich spotkań dla rodzica, który na co dzień nie mieszka ze swoim dzieckiem. Wtedy sąd ustala w jakie dni, z jaką częstotliwością i gdzie takie spotkania mają się odbywać. Czy w miejscu zamieszkania dziecka czy poza nim. Czasami takie kontakty obywają się pod nadzorem osób trzecich, zwykle kuratora sądowego. 

Opinia OZSS

Sąd nie posiada wiedzy specjalnej w zakresie psychologii, stąd też zdarza się, że w toku postępowania o orzeczenie rozwodu czy też uregulowanie kontaktów z dzieckiem przeprowadzany jest dowód z opinii Opiniodawczego Zespołu Specjalistów Sądowych (OZSS), w którym psychologowie na umówionym terminie wysłuchują rodziców oraz dziecka celem udzielenia odpowiedzi na postawione przez sąd pytania, dotyczące tego jak najlepiej uregulować kontakty z dzieckiem, biorąc pod uwagę osobowość, możliwości rodzicielskie, zdolności wychowawcze rodziców, jak również w miarę możliwości oczekiwania dziecka, kierując się przede wszystkim jego dobrem. Niestety w wielu miastach w Polsce czas oczekiwania na sporządzenie takiej opinii przekracza nawet rok. Wynika to z faktu dysproporcji pomiędzy ilością osób pracujących w OZSS a ilością spraw, które otrzymują do zaopiniowania. 

Co zrobić, jeśli rodzic nie akceptuje ustaleń sądu?

Jeśli jeden z rodziców utrudnia istotnie bądź nawet uniemożliwia wykonywanie ustalonych przez sąd kontaktów z dzieckiem, należy wystąpić do właściwego sądu rodzinnego z wnioskiem uregulowanym w art. 59815 Kodeksu postępowania cywilnego (KPC) o zagrożenie nakazaniem zapłaty za uniemożliwianie kontaktów drugiemu z rodziców. W takim postępowaniu sąd ustala wysokość możliwej kary finansowej za każde naruszenie kontaktu. Jeśli i takie postepowanie nie przyniesie zmiany postawy rodzica utrudniającego kontakty konieczne jest wystąpienie z kolejnym wnioskiem o nałożenie nakazu zapłaty na rodzica, który w sposób nieuzasadniony, nieusprawiedliwiony żadnymi okolicznościami jak choćby choroba dziecka, nadal utrudnia kontakty. Zwykle kwota ta ustalana jest na poziomie kilkuset złotych za każde naruszenie harmonogramu kontaktów. 

Czy uniemożliwianie kontaktów może doprowadzić do ograniczenia bądź pozbawienia władzy rodzicielskiej?

Można sobie wyobrazić, iż w sytuacji permanentnego uniemożliwiania kontaktów z dzieckiem przez jednego rodzica drugiemu rodzicowi, ten izolowany rodzic wystąpi z wnioskiem  o ograniczenie bądź nawet o pozbawienie władzy rodzicielskiej rodzica naruszającego ustalenia w zakresie kontaktów z dzieckiem. Zasadność takiego wniosku będzie zależeć od całokształtu stanu faktycznego sprawy, wieku dziecka, uporczywości naruszeń kontaktów, przedstawionych dowodów i podnoszonych przez obie strony twierdzeń. W tego rodzaju sprawach dla sądu zawsze najistotniejsze jest dobro dziecka, w tym przypadku niezbędne będzie zbadanie sytuacji dziecka i konsekwencji deficytu kontaktów z drugim rodzicem. 

Potrzebujesz porady prawnej adwokata w Nowym Sączu w sprawie o uregulowanie kontaktów z dzieckiem? Szukasz adwokata, który złoży wniosek i poprowadzi Twoją sprawę? Zapraszam do kontaktu w kancelarii w Nowym Sączu oraz online. 

Przeczytaj także